Baby’s, de mensheid en andere gedachten.

catiescolumn-baby

Baby’s doen dat met je. Als je een beetje op mij lijkt in ieder geval. Ze drukken je met je neus op de feiten. De feiten van het leven, van onze maatschappij, van wat belangrijk is en wat niet. Onlangs werd ik voor de tweede keer tante van een prachtig lief klein mensje. Met kleine baby voetjes, en kleine baby handjes. Met prachtige baby haartjes en een schattig baby neusje. We noemen dat teer, lief, onschuldig, kwetsbaar, wonderlijk. Ik noem dat een realisatie die midden in een normale week, op een normale dag, je leven op zijn kop zet.

Een moment waarop de wereld even stil lijkt te staan en je je realiseert dat je deel uit maakt van zo’n grote wereld, vol mensen, met een verleden, een heden en een toekomst. Dat er vóór jou mensen waren en ná jou mensen zullen zijn en dat jij, met jouw leven, maar een ienieminie klein stipje bent tussen al die mensen. En daar ligt hij dan, in mijn armen. Kwetsbaar, klein en perfect gevormd. Een mens, een baby, vol met mogelijkheden, potentie, toekomst en leven. Gewoon, middenin een normale week, op een normale dag, in mijn leven terechtgekomen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s